Ik leerde Zaboric kennen op FB. Ik zag viavia foto’s van Pomalo bar(hierboven) afgebeeld en ik was meteen verkocht. Natuurlijk hun site geliked en dus zag ik steeds meer mooie foto’s voorbij komen. Kroatië was al langer een wens maar Zaboric kende ik nog niet. De rit hiernaartoe was al zoals al steeds zeg adembenemend, maar hier op het kiezelstrand van Zaboric met mijn pizza van €9 kan het echt niet meer stuk, deze roadtrip is nu al geslaagd. De supermarkten hier zijn trouwens wel behoorlijk aan de prijs, vraag me dan toch altijd weer af waarom. Ik denk omdat het een behoorlijk rit door de bergen is voor die vrachtwagens, maar dat ter zijde. Net even een pastaatje ik elkaar gedraaid en lig nu even uit te buiken en dit stukkie te tikken. Zo maar ff de buurt verkennen ergens een ijsje scoren. Nog drie dagen hier. Ik ben verliefd op Zaboric.

Van het huisje naar het strand
Ik ben er stil van.
Kon het niet laten.
Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag